Waterschappen

Een brief van mij aan de Waterschappen die nog steeds actueel blijkt, gezien de aanstaande hervormingen met de Waterschapsverkiezingen in maart 2023, waarbij agrariërs opnieuw geweerd worden en burgers meer inspraak krijgen in de Waterschappen

Aan alle besturen en  Afdelingsbesturen               Nw Schoonebeek, 8 jan.2003

NLTO, GLTO, WLTO, ZLTO en LLTB                                                                     

Geacht Bestuur ,

Waterschap of Waterschat?

Onlangs schreef De Unie van Waterschappen een open brief aan de regering om aandacht te vragen voor de noodzaak van dijkverhoging en waterberging in verband met de vermeende stijging van de zeespiegel. Enige twijfel over dit rampscenario nodigde uit voor enig speur en rekenwerk in Encarta encyclopedie. De totale oppervlakte van de aarde is zo’n 472 miljoen vierkante kilometer.

Twee derde van het aardoppervlak bestaat uit water dus 472/3×2= 315 miljoen vierkante kilometer water op deze aardbol, wat hetzelfde is als 315.000 miljard vierkante meter.

Om deze watermassa tien centimeter te laten stijgen is er dus 315000/10 is 31500 miljard kubieke meter water extra nodig, in ijs omgerekend iets meer in verband met volume krimp van smeltend ijs. Dit is gelijk aan de oppervlakte van heel Europa met een ijsdikte van 3 meter.

Om het zeeniveau een meter te laten stijgen is dus dezelfde oppervlakte aan ijs met een dikte van dertig meter nodig. Of hetzelfde als 315000 kubieke kilometer ijs. Antarctica heeft weliswaar een ijs massa van ongeveer 2 miljoen kubieke kilometer, genoeg om de zeespiegel zo’n 60 meter te doen stijgen, als het volledig zou smelten. Echter daar is het zo koud ( -29 tot -90 o C) dat een temperatuur stijging van enkele graden Celsius niet zoveel invloed zal hebben

. Behoudens een ernstige rekenfout, en /of onderschatting van andere factoren, zal het met die zeespiegel stijging zo’n vaart niet lopen,.

Waarom zoveel aandacht voor dit soort ridicule extreme scenario’s? Deltares heeft onderzoek gedaan naar de stijging van de zeespiegel bij Nederland. Conclusie? De zeespiegel stijgt heel geleidelijk met 1.86 mm per jaar en daar zit geen (!) versnelling in. #klimaathysterie

In dit opzicht lijkt het erop dat de Unie van Waterschappen  om een voorschot  vraagt om oplossingen te realiseren voor een probleem dat voor een groot deel nog  is gebaseerd op veronderstellingen.

Tevens lijkt deze brief van de Waterschappen een vooraankondiging van een forse tariefsverhoging.

In verband met wateroverlast jaren geleden maakten wij samen met enkele collega’s ons  sterk voor een extra waterlossing  onder de provinciale weg.

 Er was al een aannemer gepolst die voor een bedrag van FL. 6000. de klus kon klaren. De provincie en Waterschap gaven echter geen toestemming, de firma zou niet genoeg kwaliteitsgarantie kunnen geven. Alleen het Waterschap zelf mocht de klus klaren. Kosten Fl. 50.000. =

 Al decennia lang voeren de Waterschappen onder het mom van kosten besparing alle veld en onderhoudswerk in eigen beheer uit. Een perfect machinepark  dat  een groot deel van het jaar op het erf van het personeel( dat met een 38-urige werkweek onder een semi-overheid CAO valt) of in de goed geoutilleerde  werkplaats staat. Door een ongebreidelde investeringsdrang wordt het ene krediet na het andere aangevraagd en bestaan de vaste lasten inmiddels voor een groot deel uit rentelasten. Bij een normaal loonbedrijf kunnen personeel en tractoren ook elders ingezet worden. Daar worden aanmerkelijk meer uren gemaakt en kan men zodoende efficiënter werken. Zo kan het Waterschap aanmerkelijk besparen op materieel en gebouwen en dus ook weer op kantoor ruimte met bijbehorend personeel.

Iedere vorm van concurrentie en efficiëntie is hier vreemd, alle extra kosten worden eenvoudig door berekend aan de belastingbetaler. Naar mijn mening is kostenbesparing niet de reden om alle werkzaamheden zelf uit te voeren. Er schijnt een verband te bestaan tussen de hoogte van salarissen van enkele kopstukken van het Waterschap en het aantal personeelsleden.

                                                                                                                                             Rond het jaar 1994 lag de plaatselijke NLTO Afdeling in een juridische strijd  verwikkeld met het toenmalige Waterschap het “, t Suydevelt”‘ om de classificatie van een groot deel van Nw Schoonebeek. Volgens de geldende criteria hoorden deze gronden in de laagste klasse, het Waterschap had echter anders beslist, en deelde de gronden in een hoge klasse in. Het NLTO  was het hiermee niet eens en  vocht deze beslissing terecht aan. Het Waterschap echter weigerde om de beslissing terug te draaien maar kwam met een voorstel om met een hardheidsclausule een deel van de heffing met terug werkende kracht terug te betalen

Min of meer onder dreigementen van het Waterschap heeft de NLTO toen dit voorstel aanvaard. Een aantal ingelanden had ongeveer tezelfdertijd om dezelfde reden een deskundige in de arm genomen om de classificatie  aan te vechten. Na  de eerste uitspraak van de rechter te hebben verloren besliste in hoger beroep  het Hooggerechtshof in Leeuwarden in het nadeel van het Waterschap met het gevolg dat de gronden met terug werkende kracht in de laagste klasse werden ingedeeld.

Ergens in een stadje werd onder de rook van het Waterschaps-kantoor een nieuwe woonwijk uit de grond gestampt.

Achteraf had deze woonwijk hier niet mogen komen vanwege de hoogte, over liever gezegd juist te lage ligging. Hier is duidelijk dat het gemeente -en waterschapsbestuur hebben liggen slapen.

Sommige Waterschappen houden promotiecampagnes ten aanzien van hun beleid.  Mijns inziens hoort een overheidsinstelling zichzelf niet te promoten maar dient met een deugdelijk beleid haar reclame te maken. Hoe immers kun je met kostbare procedures enerzijds het publiek uitmelken en tegelijkertijd anderzijds doormiddel van kostbare promotiecampagnes je beleid  verdedigen om daarna datzelfde publiek de nota te presenteren voor bewezen diensten?  

Al jaren is de Waterschapsheffing voor vele agrariërs een forse aanslag op hun inkomen en zal dus alleen nog maar stijgen als je op de geluiden uit die hoek afgaat.

Het kan en mag toch niet zo zijn dat de financiële consequenties voor de zorg om het water een regelrechte bedreiging wordt voor de continuïteit van vele agrarische bedrijven.

Al met al enkele aanwijzingen dat werkwijze en de inspraakstructuur  van een instelling als het Waterschap niet deugt.

Om verdere onnodige exploitatie van de belastingbetaler te voorkomen lijkt het mij beter dat niet eerst de dijken maar een instelling als het  Waterschap in zijn geheel drastisch op de schop gaat.

Naast stevige kritiek hoort natuurlijk ook een stevig alternatief.

Ik ben zo vrij geweest deze hierbij te voegen.

1.Alle water(loop)kundige werken worden rechtstreeks gefinancierd uit algemene (Rijks) middelen en uitgevoerd in samenwerking met Rijkswaterstaat. Iedere Nederlander heeft immers belang bij droge voeten. Het Waterschapbestuur zelf wordt drastisch ingekrompen tot een kleine eenheid van enkele deskundigen (Waterbouwkundig Ingenieurs), en regelt  alleen nog het reguliere onderhoud van de waterlopen, en de taken die door het Rijk zijn toebedeeld.

2.De werkplaats met bijbehorend materieel wordt afgestoten. Om te voorkomen dat het een blijvend couveusekindje wordt, word de werkplaats met bijbehorend materiaal niet opgesplitst in een werkmaatschappij of B.V. onder beheer van het Waterschap, maar bij inschrijving verkocht aan de hoogste bieder.

Deze biedt vervolgens haar diensten aan samen met andere loonbedrijven tegen concurrerende prijzen. Ruim voor het eind van het jaarcontract maken alle loonbedrijven de tarieven voor het volgend seizoen bekend zodat men op basis van deze tarieven de volgende contracten kan uitgeven.  

3. De bestaande inspraak structuur wordt beëindigd, in plaats daarvan word er rechtstreeks vergaderd met afgevaardigden van landbouworganisaties, gemeenten en b.v. leden van dorpsraden.

De vergoedingen hiervoor worden ook niet meer uit de Waterschapskas betaald maar uit de kas van de betreffende instanties. Dit om ervoor te zorgen dat de belangbehartiging hoofdzakelijk vanuit de samenleving naar het Waterschap loopt en niet andersom.

Om administratieve redenen en om kostbare procedures te voorkomen worden de classificaties sterk vereenvoudigd, alle regenwater moet immers uiteindelijk afgevoerd worden. Het verschil in drooglegging doormiddel van hoogte verschillen is immers geen verdienste van het Waterschap.

Het gaat  uiteraard niet om de details, het bovenstaande is maar een voorbeeld.

Er is maar een ding waar het om draait, een efficiënte en betaalbare waterbeheersing.

De bekende slogan, ” Bron van wijs waterbeheer “, dient niet alleen door het Waterschap uitgedragen, maar ook door de samenleving bevestigd te worden.

Hoogachtend,

                             

Hoi ,

Hierbij nog enige argumenten waarom over het hoe en waarom van die brief over het waterschap, het gaat mij ook niet om het werk dat het Waterschap het niet goed zou doen  wat de uitvoering van het werk betreft en al helemaal niet dat men het water maar z,n vrije beloop zou moeten laten. Het gaat mij alleen om de manier waarop. Jaren geleden heb ik eens de heer Rabbers aangesproken over het uitvoeren van het werk door het waterschap c.q. loonbedrijven. Wat ik toen te horen kreeg was hetzelfde wat jij mij ook vertelde over die dure offertes van de loonbedrijven. Ik dacht bij mezelf, ja dit heeft geen zin om het zo te benaderen.. Misschien wel onbewust heeft Rabbers toen mij de aanzet gegeven om het een en ander op papier te zetten en dat heb ik dus ook gedaan. Alleen heb ik er lang mee getwijfeld met veel stress en soms slapeloze nachten om er ook mee naar buiten te komen. Tot dat ik een keer in een interview met het VVD kamerlid Hirsh Ali van Somalische afkomst haar beweegredenen hoorde waarom zij haar kritiek op de islam uitte. Daarin sprak zij de volgende woorden,: Durf te botsen;. Onwillekeurig moest ik daarbij ook aan mijn Opa denken die de zin, “durf te botsen” , als een soort automatisme had ingebouwd. Eerlijk en recht voor z,n raap. Dat was voor mij uiteindelijk de reden om de brief toch te versturen, kome wat komt. Een andere reden was ook om vrede met mezelf te houden, want als je al zolang met een gevoel van onrechtvaardigheid over het handelen van, onder anderen het Waterschap rondloopt dan kom je uiteindelijk in botsing met jezelf.

Het enigste wat ik toen nog nodig had was een aanleiding, en die vond ik in die brief van de Unie Van Waterschappen over de stijging van de zeespiegel.

   Nu moet ik toegeven dat ik me in mijn brief vergist heb over het voorstel om offertes aan te vragen bij loonbedrijven wat betreft de lengte van die contracten. Ik ben er van overtuigd dat als het Waterschap serieuze offertes opvraagt bij diverse loonbedrijven, met een looptijd van tenminstens 10 jaar en dat het werk ook werkelijk gegund wordt aan de laagste inschrijver, dat men andere offertes binnenkrijgt dan wanneer men zo af en toe een proefballonnetje oplaat bij  een of ander loonbedrijf.  Want…. als ik hoor van Rieks Eising dat bij hem werkweken van 70 a 80 uur niet ongebruikelijk zijn en ook bij Vrieling of Wolken niet. De trekkers maken 1500 tot 2000 draaiuren per jaar en ik zie dat het materieel van het waterschap om vier uur weer bij het personeel op het erf staat, kan dat maar een ding betekenen, namelijk dat er met hetzelfde personeel en materieel bij een loonbedrijf meer werk word verzet. Dan kan je als Waterschap rekenen wat je wilt maar dan staat voor mij de uitslag als een paal boven water. Daar komt nog bij dat loonbedrijven eerder dan Waterschappen geneigd zijn om tijdelijke krachten in te schakelen, en zodoende deze mensen dus niet het hele jaar op de loonlijst hebben.

..

Bargerveen, een natte droom.

Bargerveen en het beroemde veenmosje. Door Rypke Zeilmaker, 7 augustus 2015

 

Het nieuwe verdienmodel van het Bargerveen heet Europese subsidies en andere welvaarts-uitwassen.
Voor die groei is water nodig, terwijl het omringende landbouwgebied juist meer droogte wil. Staatsbosbeheer liet daarom ontginningsslootjes dempen, en liet van 2003-2006 een waterreservoir aanleggen. Om veenverdroging te voorkomen, en om het water binnen te houden werd sinds de jaren ’60 al 50 kilometer dijk aangelegd. Zoals je kunt zien vind je ook rond het Bargerveen die typisch Hollandse keiharde overgang tussen landbouw en natuur, dat als een eiland in de enclaves ligt.

De ironie van de geschiedenis wil, dat de ingenieursbureaus die nu ‘nieuwe natuur’ ontwikkelen en hoogveen terug bouwen als Arcadis uit de oude ontginningsmaatschappijen voortkomen: zoals de Grontmij en Heidemij. Nu ontginnen ze de woeste landbouwgronden tot subsidieplantages/natuurorganisatie-ontwikkelingsgebieden. Wanneer het geld tot in de hemel groeit, krijg je landen waar dit soort praktijken normaal heten, nee zelfs ‘noodzakelijk voor de biodiversiteit’.

Een fragment uit zijn verslag.

“Het Bargerveen is op papier het laatste stuk ‘actief’ hoogveen, en valt daarom in de zwaarste bureaucategorie van Natura 2000. Hoogveen is veen dat boven het grondwaterpeil uitgroeit en kussens veenmos van meters dik kan vormen. Voornamelijk dankzij veenmos dat water opzuigt. Dat veenmos kan op zijn eigen gestorven klonen verder doorgroeien.

Het groeit dan ongeveer even snel als de spaarrekening van de gemiddelde ZZP’er, ongeveer 1 millimeter per jaar als het meezit.

In het jaar 3015 heb je dan een meter Hoogveen er bij….Dat ziet er dan ongeveer zo uit, net als het hoogveen nu maar dan met een meter hoger veen:

Archeologen vinden dan de restanten van het Staatsbosbeheer-kantoor bij Zwartemeer- waar nu hun groene overwinningsvlag wappert. Ze graven roestige resten op van de koffiemachine, en ontdekken tussen de documenten nog uniek gepreserveerde Interreg, Life- en andere subsidie-aanvragen. Ja, ook dit gebied hangt van de subsidies aan elkaar maar ach: vergeleken met de miljarden die bankiers kregen en de tientallen miljarden die naar windturbines gaan is het klein bier en ook nog eens beter besteed”.

https://www.climategate.nl/2015/08/uniek-natura-2000-gebied-bargerveen-gered-door-welvaart-en-fossiele-brandstoffen/

Voor de liefhebbers.

http://www.prachtplekken.nl/video.shtml?id=1

Help, het Bargerveen verdroogd!!

Inleiding.

Het Bargerveen is een uniek en prachtig hoogveenreservaat in Zuid-Oost Drenthe.
Het Bargerveen, dat midden in ’t Veenland ligt, is één van de twee gebieden in Nederland waar nog levend hoogveen is. Slechts een restant en niet meer in perfecte staat. Van de oorspronkelijke mosrijke begroeiing was tot voor kort geen sprake meer. De vegetatie bestond grotendeels uit vochtige en droge hei en berkenbos. Vanaf 1968 groeide het besef dat zonder ingrijpen een kostbaar stuk natuur verloren dreigde te gaan en daarmee allerlei unieke planten- en diersoorten. Een deel van het veengebied Bargerveen werd opgekocht door de overheid en overgedragen aan Staatsbosbeheer.
Dat het Bargerveen een uniek en een prachtig stukje natuur is, daar zijn vriend en vijand het wel over eens.

Probleemstelling.

Probleem is volgens de deskundigen, ergens diep in de ondergrond zit een lek en sijpelt het water langzaam uit het Bargerveen, dus het Bargerveen droogt uit, aldus de deskundigen, daarbij ondersteund door dure rapporten waarvan de betrouwbaarheid van uitkomst moeilijk te controleren valt. Om deze vermeende “verdroging” tegen te gaan hebben de natuurbeheerders het onzalige plan opgevat om een “natte” bufferzone ten zuiden van het reservaat aan te leggen, een nogal ingrijpende kostbare zaak die 250 ha goede landbouwgrond opslokt.
Bescherming uniek hoogveengebied
Maatregelen in en rond het Bargerveen moeten voorkomen dat het hoogveen dat in honderden jaren is ontstaan door verdroging verloren gaat. Daarvoor is een grote bufferzone van 250 ha nodig aan de zuidkant van het Bargerveen.

http://www.provincie.drenthe.nl/actueel/nieuwsberichten/@105057/forse-opdracht/

Veronderstellingen aangaande de verdroging van het Bargerveen en de mogelijke gevolgen.
Het begint met de veronderstelling: Als!! “Als het Bargerveen verdroogt”, en dan volgen er een aantal aaneenschakelingen van mogelijke gevolgen die een rampscenario voor het Bargerveen moeten voorstellen.
Hier een uitspraak van Rein Munniksma: “Als dat het Bargerveen eenmaal droog komt te staan en het veen inklinkt, is het reddeloos verloren”.

“Eén droge zomer en de herstelwerkzaamheden zijn weer terug bij af”, dat is wat ecologisch adviseur Dolf Logeman zelfs durft te beweren in zijn blog.

http://www.dolfsnatuurblog.nl/het-bargerveen-waarom-ook-alweer/

Analyse.

Pardon? Het Bargerveen weer uitdrogen? Is het echt waar, wat Logeman en de gedeputeerde hier met droge ogen beweren? En het antwoord op deze vraag is zeer belangrijk, het zijn immers deze argumenten die de aanleg van een bufferzone rechtvaardigen! Dat rampscenario, als gevolg van uitdrogen, is daar enig bewijs voor? Hoe groot is de kans dat het Bargerveen weer zo droog komt te staan als pakweg 20 jaar geleden? Hoe groot is die kans daarop? Is dat erg en hoe rampzalig is dat dan?

Het kurkdroge Bargerveen tijdens de turfwinning

Volgens mij hebben we vergelijkingsmateriaal uit het verleden. Het Bargerveen heeft namelijk meer dan een halve eeuw droog gestaan ten behoeve van de turfwinning, daarvoor werden diepe sloten gegraven voor de totale afwatering tot op het zand. In de zomer joegen dikke stofwolken over het turfwinningsgebied. Is daar iets van bekend van blijvende schade aan het veenpakket? Naar de uitspraken en maatstaven van Munniksma en Logeman zou het Bargerveen nu dus als reddeloos verloren moeten worden beschouwd. Volgens andere deskundigen gaat het echter helemaal niet slecht met de flora en fauna, het veen en de veenvorming in het nieuwe natuurgebied.

Amper 20 jaar nadat de laatste turf werd afgegraven spreken diverse enthousiaste commentaren heel andere taal .
Citaat. ”Na Verschillende maatregelen, zoals het omhoog brengen van het waterpeil door een dammenstelsel,hadden tot doel het veen nieuw leven in te blazen. En met succes!
In de ondiepe, natuurlijke bassins die door de indamming ontstonden, vond explosieve groei van veenmos plaats. Natuurbeheerders waren razend enthousiast.” Bron:
http://www.stobbe.nl/actiepagina/bargerveen

Hier een fragment uit het document:
Document PAS-analyse aangepast Herstelstrategieën voor Bargerveen.

Deze analyse is opgesteld door Erwin Adema, Willem Molenaar, Sies Krap en Arjan Stroo.
De herziening, dat wil zeggen de aanvulling en het up-to-date maken, is gedaan door Arnout-Jan
Rossenaar met medewerking van Sies Krap, Erwin Adema en Jobien Veninga (december 2012).
Dolf Logemann heeft deze versie aangevuld met vogels en de maatregelen uit het beheerplan
(versie mei 2013).

“Het OBN-Deskundigenteam stelde tijdens een veldbezoek in februari 2013 vast dat er een flinke
groei zit in het areaal actief hoogveen in het Bargerveen en dat ook elders de omstandigheden voor actief hoogveen snel gunstiger worden (Jansen, A.J.M, c.s. 2013). Uit dit verslag komt ook de volgende beschrijving:
Ten opzichte van de eerste veenmoskartering in 1987 is er in de hoogveenkern van het Meerstalblok nauwelijks nog open water met Waterveenmos. De compartimenten tussen de dijkjes zijn anno 2013 dichtgegroeid met dikke kraggen met uitgestrekte vlakten (lawns) van fraai veenmos ontstaan met veenpluis en witte snavelbies als aspectbepalende soorten en hier en daar vijfrijig veenmos en de eerste bultvormende veenmossen (wrattig veenmos, soms hoogveenveenmos).
In de oudste bassins uit 1970 blijft de ontwikkeling van actief hoogveen nog achter. Een mogelijke oorzaak is de moeizame verbreiding van de bultvormende soorten. Waar wrattig veenmos en hoogveen-veenmos zijn geïntroduceerd, blijken deze soorten zich wel uit te breiden.
Het lijkt er op dat de omstandigheden in de oudste bassins wel geschikt zijn voor de groei van de bultvormende veenmossen, maar dat ze deze nog niet goed hebben kunnen bereiken. In de natte heide ten westen van de grote meerstal zijn sinds 1986 twee grote vlakken met actief hoogveen ontstaan uit een veenmosrijke natte heide. In vergelijking met 1986 zijn deze vlakken ook veel
natter geworden”.

U ziet, de diverse analysen spreken zichzelf tegen.

Bron: http://www.geologievannederland.nl/fossielen/planten/veenmos.

De grote vraag die dit oproept is natuurlijk, hoe belangrijk is die stabiele waterspiegel nou eigenlijk? Daarvoor moeten we even kijken hoe ( levend) hoogveen zich vormt en de eigenschappen van het veenmos dat daarvoor verantwoordelijk is.

“Laagvenen worden gevoed door zowel het grondwater als het regenwater. Hoogvenen zijn sterk vernatte ecosystemen die uitsluitend gevoed worden door regenwater””

Bron: http://www.kennislink.nl/publicaties/microbiele-diversiteit-in-hoogvenen

Samenvatting van de eigenschappen van het veenmos, (Sphagnum cuspidatum) waarvan er ca 200 soorten bestaan en er in het Bargerveen inmiddels weer 15 soorten zijn waargenomen.

*Het veenmos voedt zich uitsluitend met regenwater.
*Veenmos is een kleine, primitieve sporenplant die to 25 keer haar eigen gewicht aan (regen)water kan vasthouden.
*Door speciale wateropnemende cellen werkt veenmos als een soort spons die het water meters boven het grondwaterpeil van de omgeving kan uittillen en regenwater kan vasthouden.
*Door deze eigenschap is veenmos niet strikt gebonden aan natte leefgebieden, maar kan het ook in drogere omstandigheden groeien: door water op te slaan creëert veenmos immers zijn eigen natte milieu.
*Veenmos groeit aan de bovenkant aan, terwijl het aan de onderkant afsterft. Zo ontstaat er een dikke laag dood plantmateriaal dat veen wordt genoemd.
*Het kan enige beschaduwing verdragen, en verkleurt dan meestal naar groen.
* Ook kan de plant tegen een korte, tijdelijke verdroging!
*Op het moment dat zich een nieuwe acrotelm (de laag van levende veenmossen vormt samen met de direct daaronder gelegen laag van recent afgestorven veen de zogenoemde acrotelm), heeft kunnen ontwikkelen, zal het systeem zelf schommelingen is de waterstand kunnen reguleren en is daarmee veel minder kwetsbaar voor waterstandfluctuaties.
* Ook al sterft de plant af, door de aseptische conserverende werking worden de zaden (sporen) goed bewaard en komen bij gunstige omstandigheden weer tot ontkieming.

Bron:

Klik om toegang te krijgen tot Tomassen-DLN-2014.pdf

En daar, beste dames en heren, daar hebben we het bewijs, het tegendeel van wat o.a. Munniksma en Logeman beweren.

En wat is het verwachtte effect van de bufferzone op de grondwaterstand, want dat was toch wel het belangrijkste argument voor de bufferzone.

In het rapport Advies over de bufferzone kom ik o.a. het volgende tegen.

Advies over bufferzone Bargerveen.
Deskundigenteam Nat zandlandschap en het voormalige deskundigenteam Hoogvenen
Drs. G.A. van Duinen, Dr. A.J.M. Jansen (redactie), Prof. dr. J.G.M. Roelofs, Dr. S. van
der Schaaf , Dr. J. Schouwenaars.

Citaat: “De gemiddelde wegzijging in de genoemde 700 meter-zone (ad zuidgrens binnen het reservaat) is berekend op ongeveer 0.37 mm. per dag”.

Berekende effect van een bufferzone van 500 meter:

“De wegzijging in de 700 meter zone wordt dan berekend op ongeveer 0.31 mm per dag”.

Omgerekend in het eerste geval is dit dus 135 mm op jaarbasis.

Na realisering van de bufferzone wordt de wegzijging dan 115 mm op jaarbasis. (Let wel, dit zijn berekeningen, geen garanties). Dus in een land waar redelijk verdeeld over het jaar ruim 800 mm regen valt, gaat een (verwachtte) reductie van 20 mm het veenmos en het Bargerveen redden?

Dat kan toch niet waar zijn? Geen enkel weldenkend mens zal op basis van een gedegen kosten/baten analyse tot dit besluit zijn gekomen. Maar in de politiek en met name als het gaat om natuur gelden er andere maatstaven. Bovendien, zo blijkt, spelen er persoonlijke ambities van sommige politici mee. Zoals blijkt uit een reactie in de rechtszaal van Rein Munniksma tegen een aldaar protesterende en procederend agrariër;

” Hoe je ook protesteert en tegenstribbelt, die bufferzone, die ga ik doen!”

Conclusie.

Nee, die bufferzone gaat het Bargerveen niet redden van die vermeende quasi verdroging, het enige dat de bufferzone gaat redden is het ego van de Groene Kmher

Het offer voor het Bargerveen, (de kosten, 20 miljoen voor nieuwe bufferzone`s) zijn naar mijn mening buitenproportioneel, het ontbreekt de beheerders naar mijns inziens alle realiteitszin, zijn de rede en ratio volledig uit het oog verloren. In hun euforie over natuurbeheer is men kennelijk vergeten dat bv de Zuidpool en de Sahara met hun barre omstandigheden ook natuur is. Alleen, dat is niet de natuur die onze natuuraanbidders graag zien. Hun visie op natuur is dus behoorlijk selectief. Zij zetten in op biodiversiteit en willen een kunstmatige situatie herscheppen die alle voorgaande generaties hebben bestreden.

“De medische biologie toont bijvoorbeeld, hoe de wereld voor mensen veiliger werd met minder biodiversiteit. De entomoloog (insectkundige) Bart Knols –onder andere werkzaam voor het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam – beschreef in zijn boek ‘Mug’ hoe ons land afgelopen eeuw malariavrij werd. Dit lukte dankzij een gerichte overheidscampagne tegen met malariaparasieten besmette Anopheles-muskieten. Bestrijdingsmiddel DDT en ontginning van moerasgebied, waren de belangrijkste succesfactoren.””

“Jaarlijks overlijden zo’n 725.000 mensen aan muggensteken. Niet aan de jeukende bultjes die de Nederlandse muggen opleveren, maar aan de gemene virussen die muggen – vooral in de tropen – overbrengen. Denk aan malaria (600.000 doden per jaar), maar ook knokkelkoorts, gele koorts en een hersenontsteking die in Japan ‘de pest van het Oosten’ genoemd wordt, worden door muggen verspreid”. Bron: Trouw.

Je kunt niet meer streven naar omstandigheden van vroeger, de natuur zelf verandert. Maar dat schijnt onze verheven natuurbeheerders niet te deren. Zij hebben allang uitgestippeld wat er in hun privé paradijsje allemaal weer moet gaan groeien. Willen de natuurbeheerders misschien ook de prehistorische planten en reptielen, de wolharige neushoorn de mammoet of zelfs de Neanderthaler weer terug?

De geplande bufferzone, het nieuwe speeltje en prestigeobject van enkel politici, waaronder de heer Munniksma en mevrouw Tanja Klip, is letterlijk een hoofdpijndossier, ja een heuse nachtmerrie voor sommigen en komt meer en meer over op mij als een slechte boosaardige grap.
Het gaat dus helemaal niet slecht met het Bargerveen, maar volgens andere deskundigen gaat het niet goed genoeg. Ja natuurlijk, het kan altijd beter, hoe goed willen de natuurbeheerders het hebben dan? Is er door “rupsjenooitgenoeg” misschien ook een bovengrens aangegeven?
Niet om het een of ander, dat was me ook wel al duidelijk, de teerling is allang geworpen, inspraak is er slechts voor de vorm, om de omwonenden nog de indruk te geven dat ze mee mogen praten. Die inspraak, dat was natuurlijk een lachertje. De vraag is alleen, wat is het effect van al dat geld dat er tegenaan gegooid wordt? Als je de diverse internetpagina’s leest gaat het helemaal niet slecht met de ontwikkeling van het veen , flora en fauna. Maar waarom komt dat gegeven, het opmerkelijke herstellend vermogen van de natuur in het Bargerveen, dat elke leek en natuurliefhebber met eigen ogen kan aanschouwen. Waarom komt dat in al die dure rapporten, die bol staan van wollig taalgebruik en ongrijpbare kreten zo weinig uit de verf?

Wij begrijpen dat de keuzes die hebben geleid tot het besluit voor de bufferzone voor de meeste mensen, ogenschijnlijk een democratisch gestuurd proces was, dat past binnen de bestaande kaders. De procedures zijn in een vergevorderd stadium. Ook al waren de te volgen procedures correct, de besluiten kwamen heel wat minder democratische tot stand. Bij de te vormen commissies verzamelden zich belangstellenden, voornamelijk natuurminnende personen die elke maatregel ter bescherming van het Bargerveen toejuichen, ook al zijn de aangevoerde argumenten en feiten bijzonder twijfelachtig en soms zelfs misleidend. Kritische mensen, uitgesproken tegenstanders van de bufferzone en werden geweerd uit de diverse commissies en zelfs openlijk gedemotiveerd. ( zie verslag 4 maart, Open brief aan mevr. Houwing en Bargerveencommissie). Een oud-waterschap bestuurder die vanaf het eerste uur de opkomst van het idee voor een eventuele bufferzone meemaakte verklaarde, ” Het democratische gehalte van de besluitvorming rond de bufferzone is 0,0”. Als de besluitvorming het gevolg is geweest van intensief lobbywerk en er bovendien aantoonbaar persoonlijk prestige in het spel is bij sommige politici, blijft het behaalde resultaat een lelijk ding en is het politiek gezien een aanfluiting voor de democratie. Qua werkwijze horen dit soort praktijken niet thuis in een rechtsstaat.

Het geeft me een erg onbehaaglijk gevoel over hoe het er in Nederland met de belangen van natuur-omwonenden om wordt gegaan. Het fanatisme hierbij, doet me denken aan het bolsjewisme in de voormalig USSR, waar op het hoogtepunt van de hele communistische hype meer dan 100.000 dorpen met de grond gelijk zijn gemaakt ten behoeve van de collectieve landbouw en de boeren naar de flats in de stad zijn verjaagd. Deze Bolsjewistische revolutie (waarvan deze gigantische operatie een gevolg was) ging helemaal niet spontaan zoals onze linkse vrienden ons zo graag doen geloven. Neen, daar ging een goed georganiseerde zeer omvangrijke propaganda campagne aan vooraf, die destijds met een voor die tijd een astronomische bedrag van 52 miljoen DM door Duitsland werd gefinancierd.
Ik wil daarmee maar zeggen, elke leugen is te verkopen, als je het maar vaak genoeg herhaalt en een goed geoliede propagandamachine achter je hebt staan.

Wie stopt deze waanzin??

Over deze advertenties
Je bezoekers kun