ER IS HELEMAAL GEEN ‘STIKSTOFCRISIS’

Door Arno Wellens.

Help, we gaan dood door stikstof! Toch? Nee, er is niks aan de hand. De stikstofcrisis is manmade: een plotselinge hype, ontstaan door menselijk handelen, zonder dat er in staat van de natuur iets is veranderd. De ene dag is de ‘stikstofcrisis’ er niet en dan is hij er wel. Het is niet zo dat de hoeveelheid stiktstof in de lucht plotseling zo hard is gestegen dat mensen bij bosjes neervallen, happend naar adem. Integendeel. Wat nutteloze ambtenaren en beroepsklagers hebben de ‘stikstofcrisis’ veroorzaakt, of uitgelokt eigenlijk. Die ‘crisis’ kan morgen over zijn. Daarom, in vijf kogelpunten: waarom gaat er niemand dood door de stikstofcrisis?

Door alle berichtgeving ben ik vreselijk bang geworden voor stikstof. Maar ik weet niet eens wat het is. Wat is stikstof eigenlijk?

Lekker klinkt het niet, stikstof, maar onschadelijk is het wel. Het zit in de lucht die u inadement, dus eigenlijk is het een vreemde term. U zou eerder stikken door een gebrek aan stikstof. De Fransen noemen het dan ook ‘azote’, zij wel. De stikstofcrisis gaat ook helemaal niet over stikstof zelf, om het nog verwarrender te maken. De nutteloze ambtenaren die de stikstofcrisis creëerden waren kennelijk niet goed in scheikunde, maar daar zijn het dan ook nutteloze ambtenaren voor.

Waar het hier om gaat, zijn de stikstofverbindingen (NOx) die vrijkomen bij bouw, verkeer, industrie en landbouw. Deze stoffen slaan neer in de grond en verzuren de grond. Dat kan het milieu beschadigen, de volksgezondheid net zo goed. Een overschot aan NOx zorgt voor ademhalingsproblemen en hartfalen, wat het sterftecijfer meetbaar doet toenemen. Een beetje NOx kan geen kwaad, te veel van de stoffen is wel schadelijk. ‘Te’ is nooit goed, behalve in ‘tequila’.

Aha, we gaan wel degelijk dood door stikstof. Ik ben dus terecht suïcidaal door angst?

Nee, even los van het feit dat het niet om stikstof gaat, maar NOx. Door allerlei innovaties is de uitstoot van NOx sinds de jaren ’90 gehalveerd. Het lijkt erop dat die trend zich zal voortzetten, de vooruitzichten zijn dus goed. Als de uitstoot van NOx al dertig jaar op de politieke agenda staat en deze daalt, dan is het dus heel vreemd om in 2019 ineens een ‘crisis’ te hebben.

Overigens zijn niet alle sectoren van de Nederlandse economie even effectief in het terugdringen van de uitstoot. De landbouw heeft de uitstoot gehalveerd en zit op het gemiddelde van alle sectoren. In de energievoorziening is men erin geslaagd de uitstoot met 82 procent terug te dringen, mede door het filteren van afvalgassen. Huishoudens stoten nu 76 procent minder uit dan in 1990, wat vooral komt door schonere auto’s.

De sector die ervoor zorgt dat de uitstoot toch slechts halveert, ondanks die spectaculaire innovaties, is ‘vervoer en opslag’. Nederland is handelsland, weet u nog, er moeten allemaal containers met plastic rommel uit China naar Duitsland verscheept worden. Vrachtwagens worden wel schoner, net als de auto’s van modale gezinnetjes (brrr) maar door de toename van het handelsvolume neemt de uitstoot van de transportsector niet af. Deze is nu goed voor de helft van alle Nederlandse uitstoot.

Omdat letterlijk alle sectoren van de Nederlandse economie, behalve transport, de uitstoot van NOx zien afnemen, zal dit aandeel alleen maar stijgen. In plaats van een stikstofcrisis zouden we dus van een transportcrisis mogen spreken. Kunnen die Duitsers die rommel niet invliegen, dan mogen wij hier wel gewoon huizen bouwen?

Overigens is de regering voornemens om bouwprojecten af te gelasten, ook al heeft Nederland last van een gierende woningnood. De bouwnijverheid heeft de uitstoot echter al meer dan gehalveerd en bouwvakkers zijn samen goed voor slechts drie procent van de totale uitstoot. Dat idee, het stilleggen van bouwprojecten, is dus totale waanzin. Hoe komt een weldenkend mens bij zoiets?

Waarom is er dan toch sprake van een stikstofcrisis? Is het soms een soort bureaucratische terreur?

Dat klopt. De ‘crisis’ heeft geen oorzaak in de natuurlijke toestand der dingen. De uitstoot neemt juist spectaculair af. Maar er is ook zoiets als ambtenarij en die verpest graag het leven van gewone mensen, bijvoorbeeld door de bouw van schaarse woningen aan banden te leggen zonder een millimeter milieuwinst als resultaat. En omdat niemand het wil, is de EU allerlei bevoegdheden naar zich toe aan het trekken. Dat geeft een extra bestuurslaag, die nog veel meer maatschappelijke schade kan berokkenen.

Het begon met EU-richtlijn 92/43 en dan specifiek artikel 6 lid 4. Deze richtlijn wordt ook Natura 2000 genoemd en is erop gericht om de natuur in de EU te ontlasten, tot hier gaat het goed. De hele richtlijn stelt dat landen hun NOx-uitstoot moeten terugdringen en ja, daar geeft Nederland braaf gevolg aan. Het specifieke artikel 6 stelt dat Nederland bij elke verleende vergunning moet kijken of de lokale natuur geen schade ondervindt. Lid 4 biedt de mogelijk om creatief te boekhouden middels ‘compensatory measures’.

Als de uitstoot op de ene plek te hoog is, dan kan Nederland deze op een andere plek verlagen. Zo ontstaat er de mogelijkheid om de totale uitstoot te verlagen, terwijl bepaalde projecten wel doorgang vinden. In het jargon zeggen de ambtenaren dan dat ze ‘ontwikkelingsruimte’ hebben gecreëerd. Zo kan er gebouwd worden maar houden we wel rekening met het milieu, best mooi eigenlijk. De regering noemt dit het ‘Programma Aanpak Stikstof’ (PAS) en gebruikt het als basis voor het verlenen van bouwvergunningen voor de periode van 2015 tot 2021.

Tot hier deed mijn overheid niks verkeerd. Waar gaat het dan fout en op wie moet ik boos worden?

In mei van dit jaar kwam de Raad van State, het hoogste Nederlandse rechtscollege, met de conclusie dat het PAS en alle bouwvergunningen die via het PAS waren verstrekt, onwettig zijn. Dat is waarom men nu wel eens stelt dat ‘Nederland op slot zit’ en sindsdien is er sprake van acute crisis: niet omdat er ineens meer of minder stikstof (of NOx) wordt uitgestoten. De Raad van State volgde met die uitspraak een eerdere uitspraak van het hof van Justitie van de Europese unie in Luxemburg (HJEU). Die kwam in 2018 tot de conclusie dat de vergunning, gegeven aan onder meer een kippenbedrijf in Brabant om een extra stal te bouwen, niet gegeven had mogen worden. Die vergunning was eerder afgegeven door de Provincie Noord-Brabant.

Waarom houdt het HJEU zich bezig met een kippenboer in De Peel? Dat hebben we te danken aan twee mannen. De eerste is Wim van Opbergen, die al veertig jaar beroepsactivist is. Hij maakt zich zorgen om de kwaliteit van de natuur in zijn directe omgeving en hij beschouwt NOx als een grote boosdoener. In het gebied waar hij wandelt zou hij graag meer bloemen zien en minder gras. Gras houdt wel van NOx, de veldbloemen waar Van Opbergen van houdt weer niet. Daarom wil hij dat er minder NOx wordt uitgestoten en sinds 1990 mogen we wel zeggen dat hij op zijn wenken is bediend. Toch gaat hij door, hij heeft in zijn leven drieduizend bezwaarschriften bij de Raad van State ingediend. Daarbij ging het steeds om economische bedrijvigheid in zijn omgeving.

Zijn compaan is Johan Vollebroek van ‘Coöperatie Mobilisation for The Environment U.A.’ Dat is een activistisch clubje dat elk jaar zo’n vijftig bezwaarschriften tegen boerenbedrijven inlevert bij de Raad van State. Om de stikstofuitstoot in Van Opbergen zijn wandelgebied verder te reduceren, besluiten ze om samen een reeks al uitgegeven vergunningen aan te vechten. Ze starten een procedure bij het HJEU die ze ook nog eens winnen. In de uitspraak noemt het HJEU dat de methodiek van het PAS met betrekking tot de ‘ontwikkelingsruimte’ niet in overeenstemming met de Europese wet is, specifiek de richtlijn Natura 2000. Als boer X een vergunning krijgt omdat de overheid natuurgebied Y belooft te gaan saneren, dan is het tweede geen afdoende ‘compensatie’ voor het eerste. Eerst moet gebied Y zijn gesaneerd, dan pas mag de vergunning worden verstrekt.

Hoewel het hier gaat om een uitspraak tegen een vergunning verleend aan lokale bedrijven (zoals de deze kippenboer uit Someren) meent de Raad van State dat het hele PAS daarmee onderuit gehaald moet worden. Dat is natuurlijk niet proportioneel. Het ging om een actie van twee pestkopjes tegen een paar specifieke boeren, dan heeft het geen zin om broodnodige woningbouw elders in het land stil te leggen.

Het is me duidelijk. Er is geen stikstofcrisis. Wat moeten we nu doen?

Ten eerste moet Nederland de uitspraak van het HJEU naast zich neerleggen. Het zal menig jurist woedend maken: ‘die Wellens weet er niks van’ etc., ik zie hun befjes al wapperen. Maar in tijden van chronische woningnood en recentelijk nog een verdubbeling van het aantal daklozen is het stilleggen van achttienduizend bouwprojecten geen redelijke optie. Het ging het duo ook om het pesten van een paar specifieke boeren. Daarbij kozen ze voor een gang naar het HJEU, dat zich vervolgens wel moest uitspreken over het PAS. Dat was dus bijvangst en dat maakt dat de uitspraak een disproportioneel grote impact op de Nederlandse samenleving heeft. Ook zou Nederland niet het eerste land zijn dat Europese regels aan de laars lapt, de Grieken doen al decennia niet anders. Daarom, gewoon lekker doorbouwen en intussen uitzoeken hoe het zit met dat PAS. De bijdrage van de bouw aan de totale uitstoot van NOx was al minimaal.

Bent u een beetje boos op het duo en wilt u ze terugpakken? Dat kan. Vollenbroek pleegt namelijk herhaaldelijk economische delicten, door de jaarcijfers van zijn bv te laat in te leveren. Daar zou hij een flinke boete voor kunnen krijgen. Wie doet er even aangifte?

Het is natuurlijk flauw om zo te gaan zitten muggeziften, maar bij iemand die er zo de broek van vol heeft om op elke juridische slak zout te leggen is het weer wel terecht.

Al met al is er geen stikstofcrisis, Nederland is al hartstikke goed bezig. We hebben een bureaucratiecrisis. Ik hou borrels (QR-vrij) met mijn volgers op BackMe over wat er nu allemaal speel. Informatief en gezellig maar bovenal zorg ik ervoor dat we elkaar blijven zien, anders zit iedereen in zijn digitale contactloze bubbel wordt land naast stiktstof- ook contactarmer.

Aanmelden doet u op hier.

ARNO WELLENS

Is journalist, schrijver en spreker. De bekendste onderwerpen zijn de eurocrisis, belastingontwijking (de Kamerplant Tour) en beleggingsfraude. Arno Wellens inhuren? Stuur een mail voor een opgaaf van de tarieven.

CONTACT

• Arno Wellens
•  ArnoWellens-at-Gmail.com
•  +31634980142

Groene leugens

Door Henriëtte van Hedel.

“Ik heb er genoeg van om te horen ‘het kan niet’. We hoeven Nederland niet zo te besturen, omdat het moet van ‘Europa’, van ‘de rechter’, of ‘de wetenschap’. Slecht beleid veranderen kan wél.”

https://twitter.com/HvHedel/status/1631245905436213248…

“Midden in verkiezingstijd meldt een @groenlinks gedeputeerde dat volgens ‘nieuwe analyses’ de natuur ernstig verslechtert en dat haar beleid noodzakelijk is. Niet alleen de timing is opvallend. De inhoud van de analyses is dat ook.

https://www.brabant.nl/actueel/nieuws/natuur-en-landschap/2023/analyses-bevestigen-slechte-staat-natuur-brabant

Eerst het #persbericht. De provincie meldt een ‘slechte staat van de natuur’ in heel #Brabant en trekt daarom de conclusie dat het tot nu toe gevoerde beleid werkt (?) maar moet worden geïntensiveerd. Gevolg: geen vergunningen meer in Brabant.

De pers doet daar nog een schepje boven op. ‘De conclusie van de analyses is dat de natuur in de afgelopen acht jaar verder achteruit is gegaan’. Brabant moet grotendeels ‘op slot’ om de ‘natuur te redden’.

Nu de analyses zelf. Die zijn opgesteld door @Arcadis_NL, een ingenieursbureau. Ik heb de moeite genomen er één door te nemen (288 pagina’s!), dat van de #Kampina / #Oisterwijkse#Vennen. Ik woon er dichtbij en kom er graag. brabant.nl/-/media/29264b…

https://www.ad.nl/eindhoven/brabant-grotendeels-op-slot-om-natuur-te-redden-rem-op-nieuwe-huizen-wegen-en-windmolens~a807e66d/

Het tweede dat opvalt is dat er niet zozeer wordt gekeken naar de staat van de natuur, maar of de ‘doelstellingen’ worden gehaald. Dat is heel wat anders. Die doelstellingen, door NL zelf vastgesteld, vinden dat de habitats beter en vooral groter moeten worden.

Zo werd er in 2013 bij de aanwijzing als #Natura2000-gebied nog maar 57,33 hectare vochtige heide waargenomen, in 2020 was dat inmiddels 238,24 hectare. Goed nieuws, zou je denken, maar die toename is kennelijk niet groot genoeg.

Volgens de kaarten groeien alle beschermde natuurtypen. Maar of dat zo is, weten we eigenlijk niet. De kaart van 2013 gebruikt andere criteria dan die van 2020. Het rapport doet geen poging om tot één definitie te komen, maar houdt het bij ’onbekend’.

Naast de oppervlakte van de beschermde natuurtypen is natuurlijk ook de kwaliteit van belang. Hoe gaat het daarmee? Eigenlijk zegt het rapport: we hebben geen flauw benul. We hebben nauwelijks gekeken in 2013 (T0), en we hebben ook nu nauwelijks een idee.

Of de natuur voor- of achteruitgaat weten we dus niet. Omdat we er niet naar kijken. We kijken alleen naar ons #stikstofmodel, dat geen informatie geeft over de staat van de natuur. De trends zijn onbekend. Dat is de echte conclusie van deze analyse.

Dat wordt in de analyse echter heel anders gepresenteerd. Het overzicht of voor de verschillende natuurtypen de doelstellingen zijn gehaald, kleurt dieprood. Met alles gaat het slecht, zo lijkt het wel, en de provincie moet op slot.

Maar de legenda van deze tabel vertelt iets anders. Gewoon rood (‘Nee, tenzij – a’) betekent niet dat het slecht gaat met de natuur, of de doelen niet hebben bereikt, maar dat we dat niet weten, omdat we daar onvoldoende onderzoek naar doen.

Er blijkt uit niets dat we dat onderzoek nu wel gaan doen. En dat is belangrijk, want al die vakken blijven dan rood, ongeacht hoeveel #boeren we #uitkopen, hoeveel #miljarden we er tegenaan gooien en hoeveel #vergunningen we ook intrekken.

Voor de drie natuurtypen waar de doelen niet gehaald worden (dat wil, zoals gezegd zeker niet zeggen dat de natuur verslechterd is) speelt alleen bij de zwakgebufferde vennen #stikstof een rol, maar het waterbeheer lijkt relevanter.

Op basis van deze analyse stelt de Gedeputeerde @_Hagar dat de kwaliteit van de natuur slecht of slechter is en ‘moet worden gered’ met #stikstofmaatregelen. Met de beste wil van de wereld kan ik dat niet in dit rapport terugvinden.

Op basis van deze analyse stopt Gedeputeerde Staten, inclusief ‘middenpartijen’ @cdavandaag, @VVD en @D66 met vergunningverlening in straal van 25 km rond dit natuurgebied. Dat is bijna de helft (!) van de provincie, inclusief steden als #Tilburg, #DenBosch en #Eindhoven.

Maar een stop op de vergunningverlening – ten koste van woningen, innovatie en verkeersveiligheid – helpt niets, want de vakken blijven rood omdat we geen informatie verzamelen over de natuur, niet omdat de natuur verslechtert.

Voor wie dus nog wil weten waarom we een partij hebben opgericht en meedoen aan de verkiezingen: omdat we erg ongelukkig worden van het feit dat ons land op deze manier bestuurd wordt. @ED_Regio @LvdSt @brabantsdagblad @omroepbrabant @BNDeStem #verkiezingen15maart

Waterschappen

Een brief van mij aan de Waterschappen die nog steeds actueel blijkt, gezien de aanstaande hervormingen met de Waterschapsverkiezingen in maart 2023, waarbij agrariërs opnieuw geweerd worden en burgers meer inspraak krijgen in de Waterschappen

Aan alle besturen en  Afdelingsbesturen               Nw Schoonebeek, 8 jan.2003

NLTO, GLTO, WLTO, ZLTO en LLTB                                                                     

Geacht Bestuur ,

Waterschap of Waterschat?

Onlangs schreef De Unie van Waterschappen een open brief aan de regering om aandacht te vragen voor de noodzaak van dijkverhoging en waterberging in verband met de vermeende stijging van de zeespiegel. Enige twijfel over dit rampscenario nodigde uit voor enig speur en rekenwerk in Encarta encyclopedie. De totale oppervlakte van de aarde is zo’n 472 miljoen vierkante kilometer.

Twee derde van het aardoppervlak bestaat uit water dus 472/3×2= 315 miljoen vierkante kilometer water op deze aardbol, wat hetzelfde is als 315.000 miljard vierkante meter.

Om deze watermassa tien centimeter te laten stijgen is er dus 315000/10 is 31500 miljard kubieke meter water extra nodig, in ijs omgerekend iets meer in verband met volume krimp van smeltend ijs. Dit is gelijk aan de oppervlakte van heel Europa met een ijsdikte van 3 meter.

Om het zeeniveau een meter te laten stijgen is dus dezelfde oppervlakte aan ijs met een dikte van dertig meter nodig. Of hetzelfde als 315000 kubieke kilometer ijs. Antarctica heeft weliswaar een ijs massa van ongeveer 2 miljoen kubieke kilometer, genoeg om de zeespiegel zo’n 60 meter te doen stijgen, als het volledig zou smelten. Echter daar is het zo koud ( -29 tot -90 o C) dat een temperatuur stijging van enkele graden Celsius niet zoveel invloed zal hebben

. Behoudens een ernstige rekenfout, en /of onderschatting van andere factoren, zal het met die zeespiegel stijging zo’n vaart niet lopen,.

Waarom zoveel aandacht voor dit soort ridicule extreme scenario’s? Deltares heeft onderzoek gedaan naar de stijging van de zeespiegel bij Nederland. Conclusie? De zeespiegel stijgt heel geleidelijk met 1.86 mm per jaar en daar zit geen (!) versnelling in. #klimaathysterie

In dit opzicht lijkt het erop dat de Unie van Waterschappen  om een voorschot  vraagt om oplossingen te realiseren voor een probleem dat voor een groot deel nog  is gebaseerd op veronderstellingen.

Tevens lijkt deze brief van de Waterschappen een vooraankondiging van een forse tariefsverhoging.

In verband met wateroverlast jaren geleden maakten wij samen met enkele collega’s ons  sterk voor een extra waterlossing  onder de provinciale weg.

 Er was al een aannemer gepolst die voor een bedrag van FL. 6000. de klus kon klaren. De provincie en Waterschap gaven echter geen toestemming, de firma zou niet genoeg kwaliteitsgarantie kunnen geven. Alleen het Waterschap zelf mocht de klus klaren. Kosten Fl. 50.000. =

 Al decennia lang voeren de Waterschappen onder het mom van kosten besparing alle veld en onderhoudswerk in eigen beheer uit. Een perfect machinepark  dat  een groot deel van het jaar op het erf van het personeel( dat met een 38-urige werkweek onder een semi-overheid CAO valt) of in de goed geoutilleerde  werkplaats staat. Door een ongebreidelde investeringsdrang wordt het ene krediet na het andere aangevraagd en bestaan de vaste lasten inmiddels voor een groot deel uit rentelasten. Bij een normaal loonbedrijf kunnen personeel en tractoren ook elders ingezet worden. Daar worden aanmerkelijk meer uren gemaakt en kan men zodoende efficiënter werken. Zo kan het Waterschap aanmerkelijk besparen op materieel en gebouwen en dus ook weer op kantoor ruimte met bijbehorend personeel.

Iedere vorm van concurrentie en efficiëntie is hier vreemd, alle extra kosten worden eenvoudig door berekend aan de belastingbetaler. Naar mijn mening is kostenbesparing niet de reden om alle werkzaamheden zelf uit te voeren. Er schijnt een verband te bestaan tussen de hoogte van salarissen van enkele kopstukken van het Waterschap en het aantal personeelsleden.

                                                                                                                                             Rond het jaar 1994 lag de plaatselijke NLTO Afdeling in een juridische strijd  verwikkeld met het toenmalige Waterschap het “, t Suydevelt”‘ om de classificatie van een groot deel van Nw Schoonebeek. Volgens de geldende criteria hoorden deze gronden in de laagste klasse, het Waterschap had echter anders beslist, en deelde de gronden in een hoge klasse in. Het NLTO  was het hiermee niet eens en  vocht deze beslissing terecht aan. Het Waterschap echter weigerde om de beslissing terug te draaien maar kwam met een voorstel om met een hardheidsclausule een deel van de heffing met terug werkende kracht terug te betalen

Min of meer onder dreigementen van het Waterschap heeft de NLTO toen dit voorstel aanvaard. Een aantal ingelanden had ongeveer tezelfdertijd om dezelfde reden een deskundige in de arm genomen om de classificatie  aan te vechten. Na  de eerste uitspraak van de rechter te hebben verloren besliste in hoger beroep  het Hooggerechtshof in Leeuwarden in het nadeel van het Waterschap met het gevolg dat de gronden met terug werkende kracht in de laagste klasse werden ingedeeld.

Ergens in een stadje werd onder de rook van het Waterschaps-kantoor een nieuwe woonwijk uit de grond gestampt.

Achteraf had deze woonwijk hier niet mogen komen vanwege de hoogte, over liever gezegd juist te lage ligging. Hier is duidelijk dat het gemeente -en waterschapsbestuur hebben liggen slapen.

Sommige Waterschappen houden promotiecampagnes ten aanzien van hun beleid.  Mijns inziens hoort een overheidsinstelling zichzelf niet te promoten maar dient met een deugdelijk beleid haar reclame te maken. Hoe immers kun je met kostbare procedures enerzijds het publiek uitmelken en tegelijkertijd anderzijds doormiddel van kostbare promotiecampagnes je beleid  verdedigen om daarna datzelfde publiek de nota te presenteren voor bewezen diensten?  

Al jaren is de Waterschapsheffing voor vele agrariërs een forse aanslag op hun inkomen en zal dus alleen nog maar stijgen als je op de geluiden uit die hoek afgaat.

Het kan en mag toch niet zo zijn dat de financiële consequenties voor de zorg om het water een regelrechte bedreiging wordt voor de continuïteit van vele agrarische bedrijven.

Al met al enkele aanwijzingen dat werkwijze en de inspraakstructuur  van een instelling als het Waterschap niet deugt.

Om verdere onnodige exploitatie van de belastingbetaler te voorkomen lijkt het mij beter dat niet eerst de dijken maar een instelling als het  Waterschap in zijn geheel drastisch op de schop gaat.

Naast stevige kritiek hoort natuurlijk ook een stevig alternatief.

Ik ben zo vrij geweest deze hierbij te voegen.

1.Alle water(loop)kundige werken worden rechtstreeks gefinancierd uit algemene (Rijks) middelen en uitgevoerd in samenwerking met Rijkswaterstaat. Iedere Nederlander heeft immers belang bij droge voeten. Het Waterschapbestuur zelf wordt drastisch ingekrompen tot een kleine eenheid van enkele deskundigen (Waterbouwkundig Ingenieurs), en regelt  alleen nog het reguliere onderhoud van de waterlopen, en de taken die door het Rijk zijn toebedeeld.

2.De werkplaats met bijbehorend materieel wordt afgestoten. Om te voorkomen dat het een blijvend couveusekindje wordt, word de werkplaats met bijbehorend materiaal niet opgesplitst in een werkmaatschappij of B.V. onder beheer van het Waterschap, maar bij inschrijving verkocht aan de hoogste bieder.

Deze biedt vervolgens haar diensten aan samen met andere loonbedrijven tegen concurrerende prijzen. Ruim voor het eind van het jaarcontract maken alle loonbedrijven de tarieven voor het volgend seizoen bekend zodat men op basis van deze tarieven de volgende contracten kan uitgeven.  

3. De bestaande inspraak structuur wordt beëindigd, in plaats daarvan word er rechtstreeks vergaderd met afgevaardigden van landbouworganisaties, gemeenten en b.v. leden van dorpsraden.

De vergoedingen hiervoor worden ook niet meer uit de Waterschapskas betaald maar uit de kas van de betreffende instanties. Dit om ervoor te zorgen dat de belangbehartiging hoofdzakelijk vanuit de samenleving naar het Waterschap loopt en niet andersom.

Om administratieve redenen en om kostbare procedures te voorkomen worden de classificaties sterk vereenvoudigd, alle regenwater moet immers uiteindelijk afgevoerd worden. Het verschil in drooglegging doormiddel van hoogte verschillen is immers geen verdienste van het Waterschap.

Het gaat  uiteraard niet om de details, het bovenstaande is maar een voorbeeld.

Er is maar een ding waar het om draait, een efficiënte en betaalbare waterbeheersing.

De bekende slogan, ” Bron van wijs waterbeheer “, dient niet alleen door het Waterschap uitgedragen, maar ook door de samenleving bevestigd te worden.

Hoogachtend,

                             

Hoi ,

Hierbij nog enige argumenten waarom over het hoe en waarom van die brief over het waterschap, het gaat mij ook niet om het werk dat het Waterschap het niet goed zou doen  wat de uitvoering van het werk betreft en al helemaal niet dat men het water maar z,n vrije beloop zou moeten laten. Het gaat mij alleen om de manier waarop. Jaren geleden heb ik eens de heer Rabbers aangesproken over het uitvoeren van het werk door het waterschap c.q. loonbedrijven. Wat ik toen te horen kreeg was hetzelfde wat jij mij ook vertelde over die dure offertes van de loonbedrijven. Ik dacht bij mezelf, ja dit heeft geen zin om het zo te benaderen.. Misschien wel onbewust heeft Rabbers toen mij de aanzet gegeven om het een en ander op papier te zetten en dat heb ik dus ook gedaan. Alleen heb ik er lang mee getwijfeld met veel stress en soms slapeloze nachten om er ook mee naar buiten te komen. Tot dat ik een keer in een interview met het VVD kamerlid Hirsh Ali van Somalische afkomst haar beweegredenen hoorde waarom zij haar kritiek op de islam uitte. Daarin sprak zij de volgende woorden,: Durf te botsen;. Onwillekeurig moest ik daarbij ook aan mijn Opa denken die de zin, “durf te botsen” , als een soort automatisme had ingebouwd. Eerlijk en recht voor z,n raap. Dat was voor mij uiteindelijk de reden om de brief toch te versturen, kome wat komt. Een andere reden was ook om vrede met mezelf te houden, want als je al zolang met een gevoel van onrechtvaardigheid over het handelen van, onder anderen het Waterschap rondloopt dan kom je uiteindelijk in botsing met jezelf.

Het enigste wat ik toen nog nodig had was een aanleiding, en die vond ik in die brief van de Unie Van Waterschappen over de stijging van de zeespiegel.

   Nu moet ik toegeven dat ik me in mijn brief vergist heb over het voorstel om offertes aan te vragen bij loonbedrijven wat betreft de lengte van die contracten. Ik ben er van overtuigd dat als het Waterschap serieuze offertes opvraagt bij diverse loonbedrijven, met een looptijd van tenminstens 10 jaar en dat het werk ook werkelijk gegund wordt aan de laagste inschrijver, dat men andere offertes binnenkrijgt dan wanneer men zo af en toe een proefballonnetje oplaat bij  een of ander loonbedrijf.  Want…. als ik hoor van Rieks Eising dat bij hem werkweken van 70 a 80 uur niet ongebruikelijk zijn en ook bij Vrieling of Wolken niet. De trekkers maken 1500 tot 2000 draaiuren per jaar en ik zie dat het materieel van het waterschap om vier uur weer bij het personeel op het erf staat, kan dat maar een ding betekenen, namelijk dat er met hetzelfde personeel en materieel bij een loonbedrijf meer werk word verzet. Dan kan je als Waterschap rekenen wat je wilt maar dan staat voor mij de uitslag als een paal boven water. Daar komt nog bij dat loonbedrijven eerder dan Waterschappen geneigd zijn om tijdelijke krachten in te schakelen, en zodoende deze mensen dus niet het hele jaar op de loonlijst hebben.

..

Meten is weten…

Meten is weten…

Door Guus Berkhout. Emeritus hoogleraar Geofysica

“Politieke rekenmodellen brengen ons land in een economische crisis. Stop er mee en ga meten.

De uitkomsten van rekenmodellen worden volledig bepaald door wat de modellenmakers erin stoppen. Je kunt een model zo inrichten, dat eruit komt wat je graag wilt zien. In overheidsinstituten zijn wetenschappers bereid modellen zo in te richten, dat de uitkomst het beoogde overheidsbeleid bevestigt. Vervolgens wordt glashard beweerd dat die uitkomst wetenschappelijk verantwoord is. Echte wetenschappers weten dat métingen foute rekenmodellen kunnen ontmaskeren. Daarom hebben politici een grote hekel aan metingen.

Luchthavens.

Modellen maken en verifiëren is mijn vak. Zo bestudeer ik met een wetenschappelijk team rekenmodellen die voorspellingen bieden over de hoeveelheid lawaai rond de luchthaven Schiphol. Al in 2000 hebben we het kabinet-Kok II geadviseerd in verband met het politieke gesjoemel rond het rekenmodel in de toenmalige nieuwe luchtvaartwet. Dat rekenmodel was louter gemaakt op basis van welgevallige veronderstellingen en niet geverifieerd met meetresultaten. Spoedig bleek dat informele metingen (door burgers georganiseerd) telkens fors hogere geluidsniveaus aangaven.

Wij adviseerden het kabinet toen om snel een geavanceerd meetnetwerk rond Schiphol aan te leggen. Dat werd ook beloofd, maar kwam er nooit. We weten dus eigenlijk nog steeds niet hoeveel lawaai er nu precies rond Schiphol wordt gemaakt. In ieder geval veel meer dan de rekenmodellen van de overheid aangeven.

Nu ben ik opnieuw gevraagd te adviseren over zo’n meetnetwerk voor een beter milieubeleid. Maar de enige oplossing voor 2020 is natuurlijk óf minder vluchten óf Schiphol in zee. (1) Meer vliegen met minder lawaai, wat de minister wil, wordt alleen bereikt door modellenmakers van de minister.

 

Klimaat

Met een internationaal team kijken we al jaren ook kritisch naar de (on)betrouwbaarheid van rekenmodellen met betrekking tot klimaatverandering. Die rekenmodellen vertellen ons dat we met onze CO2-uitstoot op weg zijn naar een klimaatramp. Hier zien we een treurige parallel. De berekende geluidsniveaus rond Schiphol zijn altijd veel lager dan de gemeten waarden (dat is gunstig voor het gekozen luchtvaartbeleid) en de berekende temperatuurniveaus in de atmosfeer zijn altijd veel hoger dan de gemeten waarden (dat is gunstig voor het gekozen klimaatbeleid).

Een voorbeeld. Rekenmodellen inzake het klimaatbeleid adviseren ons om op grote schaal biomassacentrales in te zetten. Dat kost de Nederlandse belastingbetaler ruim 11 miljard euro. Het verbranden van biomassa veroorzaakt echter grootschalige houtkap in Noord-Amerika en Oost-Europa en een gigantische luchtvervuiling in Nederland.

Stikstof.

Hetzelfde zien we nu gebeuren rond het stikstofprobleem. Net als bij vliegtuiglawaai en klimaatverandering zijn ook hier meetsystemen armetierig. Zolang de politiek haar eigen ‘apocalyptische’ stikstofmodellen bedenkt, weten we niet hoe de werkelijkheid eruitziet en welk effect stikstofmaatregelen zullen hebben. We weten ondertussen wél dat stikstof de grond vruchtbaar maakt en stikstofmaatregelen de hele economie in de war sturen. Zie (2).

Maar wat is nu eigenlijk het probleem? Is het medicijn (stoppen met efficiënt produceren) niet veel erger dan de kwaal (minder arme grond in ons land)?

Die politieke rekenmodellen leggen wel de samenleving plat. Burgers begrijpen het niet meer. Ondernemers worden er dol van. Waarom laten we dat gebeuren?

Het ‘andere klimaatgeluid’ krijgt eigen onderzoeksinstituut
Nederland krijgt er een opvallend onderzoeksinstituut bij. In Den Haag legt een groep gepensioneerde wetenschappers rond de Delftse emeritus hoogleraar Guus Berkhout momenteel de laatste hand aan een stichting voor klimaatonderzoek ‘op een heel andere basis dan dat van het VN-klimaatpanel het IPCC’.

https://www.volkskrant.nl/wetenschap/het-andere-klimaatgeluid-krijgt-eigen-onderzoeksinstituut~b4de9219/?fbclid=IwAR1tNXbilHHizxijd9_d1Z477Zt6A3s8UaVKIz1LuOQX9Gj7KWoRktWd5WI&referer=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2F

 

(1).  Schiphol in zee.

https://www.cobouw.nl/infra/nieuws/2019/02/schiphol-in-zee-kost-tussen-33-en-46-miljard-maar-kan-wel-101269654?_ga=2.227669213.1533253221.1584086955-1231327217.1584086955

 

 

(2).   https://www.interessantetijden.nl/2019/09/12/stikstof-hartstikke-goed-voor-de-natuur/